post

Het leven

-Stefan Richie- Stefan tumbnail

Het leven van de student en je kunt bijna zeggen, van de moderne Nederlander, wordt steeds drukker en stressvoller. We leven in de tijd dat burn-out volksziekte nummer één is. Dat dit een complex fenomeen is wat haast per definitie een samenloop van omstandigheden en beslissingen is dat is een feit. Steeds vaker leven we in gedachten in de toekomst, zijn we bezig met alles wat we nog moeten doen, wat er van ons verwacht wordt en zijn we angstig voor de onzekerheden die dat met zich meebrengt.

In plaats van het gezonde “wat wil ik doen” zijn we bezig met “wat moet ik doen” hetgeen lijnrecht tegenover het ander staat. Wat moet ik doen komt vanuit het verstand, de ratio. Je gaat bedenken wat je moet doen op basis van wat er van je verwacht wordt, wat anderen van je verwachten, wat je denkt dat het beste is, wat nodig is om je doel te bereiken etc. Wat wil ik doen is echter iets irrationeels. Het maakt voor je gevoel namelijk weinig uit of iets wel handig is om te doen, of het wel is wat er van je gevraagd wordt, of je het eigenlijk wel zou moeten willen, het is strikt gevoel en gevoel alleen. Dat je niet blind op je gevoel af moet gaan daar zijn velen het over eens, maar dat we niet blind op onze gedachten af moeten gaan? Dat heb ik nog weinig mensen horen zeggen.

Het gevolg is dat je op een gegeven moment vervreemd raakt van je gevoel. Je leeft immers niet meer in het hier en nu, je bent bezig met allerlei angsten, onzekerheden en verwachtingen, en niet meer met goh waar ben ik, hoe voel ik me, wat is er allemaal om me heen, wat hoor ik, heb ik het warm of koud. Omdat je continu in gedachten in de toekomst bent, maak je het heden nauwelijks mee, zonde als je het mij vraagt.

Om niet meer in de toekomst te zijn maar in het hier en nu te leven is mindfullness zeer populair. Concentreert en focust je op je zintuigen, accepteert gedachten die opkomen, beoordeeld ze niet en laat ze voor wat ze zijn. Hierdoor wordt je rustig en kom je in contact met jezelf, het hier en nu. Waarom wordt je er toch zo rustig van? De toekomst is als een woeste zee, je weet nooit waar de volgende golf vandaan komt, hoe hoog die golven gaan zijn en wanneer ze komen. Daarnaast kunnen er nog allerlei andere onvoorziene dingen gebeuren die wellicht niet wenselijk zijn. Kortom, de onzekerheid van de toekomst is niet de meest rustige plek om met je gedachten te bivakkeren. Daarom werkt in contact staan met het hier en nu rustgevend want het heden is zoals het is, je voelt je zoals je je voelt, en als je daar vrede mee hebt en je voelt je veilig, dan wordt je rustig.

Er is echter nog een plaats waar dingen zeker zijn, en boordevol gevoel en leven, wellicht de grootste bron van levensenergie en (wijsheid) die we hebben, het verleden. Je hebt mooie en minder mooie herinneringen, herinneringen die blijdschap en herinneringen die verdriet oproepen. Wat deze herinneringen allemaal gemeen hebben is dat ze gevoel oproepen.

Je bent lekker aan het zwemmen in het zwembad en je bent een bal aan het overgooien met je beste vriend. Je denkt dat het grappig is om de bal onderwater te verstoppen en duwt de bal onder water. Wat je opvalt is dat hoe dieper je de bal onderwater duwt, hoe harder de bal terug omhoog duwt. Deze bal en het principe van de bal onder water staat symbool voor je gevoel. Wanneer je gevoel wegstopt of onderdrukt dan voel je niks maar je krijgt er stress voor in de plaats. Of het nu je angstig voelen is voor wat er in de toekomst staat te gebeuren, het liefdesverdriet is voor je studentenvriendinnetje die het net uitgemaakt heeft, in mindere of meerdere mate leidt het onderdrukken van gevoel tot stress. Het is vaak lastig om negatieve gevoelens te accepteren die in het heden of in de toekomst een significante rol spelen of gaan spelen, en daarom is het onderdrukken hiervan niet onbegrijpelijk. Makkelijker is het om gevoel te hebben bij gebeurtenissen die verder bij je vandaan staan, in het verleden, zei het positief of negatief. Het enige wat we hoeven te doen is te gaan zitten en zoals de mens dat perfect kan, het mooie verleden of mooie momenten weer even te herbeleven. We hebben duizenden uren film opgeslagen hebben in ons hoofd, met de bijbehorende gevoelens, het geluid, de geuren, situaties dusdanig gedetailleerd dat we het kunnen herbeleven als de dag van gister, en daar kan geen Netflix tegenop. Is dit ontspannen? Jazeker. Het is al gebeurd, de informatie op de harde schijf die we ons brein noemen staat er al op, we hoeven het alleen nog af te spelen.

Natuurlijk staan er op die harde schijf ook beelden en ervaringen die je niet graag wilt herbeleven, bij de een intenser en ingrijpender dan bij anderen, maar je hebt vast ergens leuke herinneringen gemaakt, mooie momenten beleeft met mensen waar je om geeft, en mooie momenten met jezelf. Of we het nu willen of niet, het verleden het je gevormd tot wie je bent, en een kijkje in het verleden is een kijkje naar binnen.