post

Medezeggenschapsdiscussies, we kennen ze in alle vormen en maten. In de Opleidingscommissie, Faculteitsraad of Hogeschoolraad wanneer meerdere student- (of docent-)leden het niet eens zijn of wanneer je het niet eens bent met je Opleidingsmanager, Instituutsdirecteur, Faculteitsdirecteur of het College van Bestuur. Maar hoe ga je er nou mee om? En wat kun je het beste doen in zo’n discussie? Ik leg het je uit.

  1. Luister naar de ander, maar ook écht oprecht!

LuisterenHet belangrijkste om te doen tijdens een discussie is iets waarvan velen de veronderstelling hebben dat ook te doen, terwijl het aantal wat dat ook daadwerkelijk doet wellicht tegenvalt. Ik heb het natuurlijk over luisteren. In elke discussie wordt er over en weer gereageerd op wat de ander zegt, en de een is wat behendiger in het sterk reageren dan de ander. Vaak in een discussie is de luisterende persoon bezig met het analyseren wat er gezegd wordt om een sterk tegen argument, kritische kanttekening, of een ander scherp antwoord te bedenken. Is dit echter wel zo effectief? Luisteren om te reageren, en elkaars ideeën aaneenlopend bekritiseren. Velen hebben voordat de ander de kaken van elkaar doet al het idee dat hij/zij het niet eens is met wat er uit de mond van de ander gaat komen. Wanneer je met deze instelling luistert, houd je zeker een discussie gaande en wordt het een mooie show met dure termen, hele wijze taal en grote ego’s die hun zegje mogen doen, maar bereik je er ook iets mee?

Sta open voor verandering en beschouw elkaar gelijkwaardig
Mijn interpretatie van effectief luisteren is; open staan voor verandering. In concretere termen, een discussie heeft nut wanneer je ervoor open staat om je eigen gedachtegoed en dat van je gesprekspartner naast elkaar te leggen als zijnde gelijkwaardig, het te beschouwen en wellicht tot andere gedachten te komen. Er niet voor open staan in een medezeggenschapsdiscussie is als water en zand samen gooien, mengen, en wachten tot er een nieuw mengsel ontstaat, never going to happen. In discussie termen, je komt nooit samen tot nieuwe ideeën. Dus, zet je ego aan de kant, kijk kritisch en objectief naar je eigen en andermans ideeën en probeer tot nieuwe ideeën en inzichten te komen.

Dit is naar mijn idee echter alleen haalbaar wanneer je ook de tijd neemt om te denken, en wanneer je alleen maar continu aan het reageren bent, lijkt me dit meer goed voor de vorm van de discussie dan het daadwerkelijke inhoudelijke doel.

  1. Zoek eerst naar het echte probleem, voor je met oplossingen komt

Een ander belangrijk aspect bij een medezeggenschapsdiscussie is het oplossen van problemen. Wanneer er een probleem X wordt geconstateerd in de medezeggenschap, worden er vaak gortig oplossingen over tafel gegooid en komen er vaak goed klinkende oplossingen uit de gesprekken. Je zou denken, effectief bezig. Ik deel echter vaak een andere mening wat ik met het volgende voorbeeld in wil leiden: Je auto heeft motorproblemen, je gaat naar verschillende garagebedrijven, en geeft alleen aan dat de motor het niet goed doet en geeft verder geen informatie. Bij alle bedrijven krijg je ongeveer hetzelfde antwoord: “ooh meneer we maken we even onderdeel X en dan doet hij het weer.” De kans is groot dat ze de meest uiteenlopende dingen willen doen om het probleem op te lossen, vaak niet het onderdeel betreffend wat ook daadwerkelijk stuk is, en dus een overhaaste conclusie hebben getrokken van wat het probleem is, al zijn de oplossingen voor de defecten die ze vermoeden op zich passend en goed. Wat ik met deze analogie duidelijk wil maken is hoe belangrijk het is om eerst in de medezeggenschap tot de bodem van een probleem te graven.

Neem de hoge werkdruk van medewerkers op de HU, een bekend probleem bij veel bedrijven. Vervolgens ga je praten en discussiëren over hoe dit opgelost kan worden. Dan eindig je met een lijst oplossingen, suggesties en ben je een hele stap verder, of toch niet? Wat wordt er namelijk verstaan onder werkdruk? Werkdruk zijnde de hoeveelheid werk? Werkdruk zijnde de druk die medewerkers ervaren om kwalitatief goed werk te leveren? Er is zelfs een mogelijkheid dat de werkdruk helemaal niet gestegen is maar doordat medewerkers wellicht minder gemotiveerd zijn, minder plezier hebben in hun werk en daardoor minder druk aankunnen, de werkdruk als te hoog ervaren. Met de wetenschap dat de motor stuk is (basale probleem werkdruk), zijn er dus oplossingen bedacht zonder dat er precies bekend is wat er stuk is. De oplossingen zijn daarom van weinig waarde/relevantie, en eigenlijk had het gesprek omtrent oplossingen nog niet plaats moeten vinden.

Wat zijn nou echt de oorzaken van het probleem?
Eerst moet er dus uitgezocht worden wat het probleem en oorzaak nu echt zijn alvorens in termen van oplossingen te praten. Neem geen genoegen met een simpele constatering van een probleem maar zoek naar de oorzaken en vooral de omstandigheden die het probleem ‘faciliteren’.

 

Stefan tumbnailDit blog is geschreven door Stefan Richie, lid en eindredacteur van de redactie van Vereniging MUST, tweedejaars IBMS student, lid van HSR fractie MUST.